Aparaty stałe przez cały okres leczenia są przyklejone do zębów specjalnym cementem. Ważnymi elementami aparatu stałego są pierścienie, które mocuje się na zęby trzonowe. Jeśli plan leczenia przewiduje montaż pierścieni, to wymagane jest pojawienia się tydzień wcześniej w gabinecie stomatologicznym na założenie separacji.

Specjalne gumeczki założone w sąsiedztwie szóstek mają zwiększyć szparę między zębami i umożliwić zacementowanie pierścieni. Na pozostałe zęby nakleja się zamki metalowe lub estetyczne.

Ogromną popularnością cieszą się zamki porcelanowe ponieważ są prawie niewidoczne a na dodatek nie przebarwiają się.

Wyróżnia się także:

• zamki z szafiru monokrystalicznego, przezierne jak szkło i dające znakomity efekt kosmetyczny,
• zamki bezniklowe dedykowane alergikom,
• zamki samoligaturujące metalowe bądź estetyczne.

Zamki i pierścienie aparatów stałych pozwalają na precyzyjne przyłożenie sił do każdego zęba, a siły te są generowane między innymi przez specjalne standaryzowane łuki wykonane z różnych stopów metali.

Rodzaj łuku dobierany jest indywidualnie przez ortodontę w zależności od etapu leczenia i potrzeb pacjenta. W leczeniu aparatami stałymi lekarz wykorzystuje również inne elementy pomocnicze, takie jak: sprężynki, guziki, gumowe wyciągi, łuki podniebienne, mikrośruby, wyciągi zewnątrzustne Head Gear lub maskę twarzową.

Niektóre z tych rozwiązań stosuje się u dorosłych i dzieci, inne zaś są najbardziej efektywne w okresie wzrostu.

Warto podkreślić, że nie istnieje górna granica wieku w leczeniu aparatami stałymi.
Dowiedz się więcej o aparatach ortodontycznych